O golü yiyeceksin nasılsa... Olimpiyat yolları taştan, Galatasaray çıkarmıştı bizi baştan o sene. Hani ''eve de yakın lan'' felsefesiyle bütün maçlara gitme kararı almıştık ama çekilen çile hesaba katılmamıştı pek. Gerçi iki maç sonra kamyonların kullandığı arka bölümdeki patika yolu keşfedince, millet stada 8 saatte giderken, bizim katettiğimiz mesafe 8 dakikaydı. Soğuk bir İstanbul akşamında polarlar giyilmiş, o da yetmemiş montlar çekilmiş, bununla da kalınmamış atkılar sarılmıştı. Maça izdihamdan 10. dakikada girilse de bu golü çıplak gözle izlemek de bambaşkaydı. Çikolata renkli frikikçi Cesar Prates'ten gelsin o zaman;
Golü taktım doksana
İzleyedur Reina
